آلبومهایی برای نشنیدن

آلبومهایی برای نشنیدن

 

 

وقتی پس از سالها موج دوباره موسیقی پاپ در ایران به راه افتاد هر چند هفته ای یک آلبوم تازه منتشر می شد . از سال 78 روند انتشار آثار پاپ شتاب بیشتری گرفت و هر چند روز یکبار شاهد انتشار آلبوم جدیدی در بازار مومسیقی بودیم  . آن روزها مراکز پخش موسیقی و نوارفروشیها بیشتر اوقات شلوغ بود و بازار آنها گرم بود . هر آلبومی که منتشر می شد به کل کشور می رفت و شرکتهای موسیقی به سودهای هنگفتی دست می یافتند .

اما کم کم با بوجود آمدن خوانندگان زیرزمینی که کارهای خود را بر روی اینترنت به صورت رایگان قرار می دادند ، پدید آمدن چند شبکه ماهواره ای موسیقی فارسی که شبانه روز کلیپ های خوانندگان ایرانی را پخش می کردند و mp3  هایی که پر از آهنگهای جدیدی بود که به سرعت رایت می شد ، همه این عوامل دست به دست هم داد تا تغییراتی در بازار موسیقی پیش آید . آلبومهای مجازی که به بازار می آید خواهان کمتری دارد ، نوار فروشی ها خلوت تر شده اند و بعضا هم تعطیل گشته اند و خیلی از شرکتهای موسیقی دست از کار کشیده اند و یا ورشکست شده اند . دیگرکمتر خبری از پخش گسترده یک آلبوم در سراسر کشور است .

از ابتدای امسال شرکتهای پخش آلبوم های موسیقی به خصوص پاپ بیشتر آثار جدید خود را فقط در تهران پخش می کننند و تنها آلبومهایی را در دیگر نقاط کشور پخش می کنند که مطمئن باشند فروش آنها حتمی است . در واقع فقط خوانندگانی که معروف یا قدیمی هستند این شانس را دارند که آلبوم خود را در سرتاسر کشور ببینند و گرنه آلبوم خواننده های تازه کار و یا کسانی که چندان معروف نیستند فقط در تهران که آن هم به صورت کامل نیست پخش می شود .

پس وقتی خبر رسمی انتشار آلبومی در این وبلاگ یا در چند سایت دیگر و یا نشریات منتشر می شود برای خیلی از علاقمندان موسیقی بی معنی خواهد بود چون آن اثر در شهر مخاطب مورد نظر وجود ندارد . البته خیلی از این آلبومهای خوانندگان گمنام حرفی برای گفتن ندارند و مخاطب چیزی را از دست نمی دهد ولی در این بین کارهای خوب و موفقی هستند که قربانی این شیوه می شوند . همچنین آلبومهایی که به صورت سیدی قاب شیشه ای که قیمتی گران تر نسبت به سیدی های پاکتی و کاست دارد هم جزو کارهایی است که چندان پخش مناسبی ندارند و استدلال شرکتها این است که چون این کارها گران تر است چندان خریداری ندارد .

پس اگر می بیند کارهای تازه موسیقی به فروش آثاری که چند سال پیش حتی به میلیون می رسید نزدیک نمی شود به ارائه و پخش آنها هم بر می گردد و همچنین به علت عدم استقبال مردم به دلایل فراوانی موسیقی های جورواجور دراطراف آنها نیز مربوط می شود .

این موضوع در خارج از کشور به مرحله دیگری وارد شده است و خوانندگان ایرانی خارج از کشور کم کم به این نتیجه رسیده اند که کارهای خود را هر چند ماه یکبار به صورت تک کار بر روی اینترنت قرار دهند و کلیپ آن را به شبکه های ماهواره ای بدهند و از خیرانتشار آلبوم بگذرند و از راه کنسرت هزینه های خود را تامین کنند . البته وضع آنها فرق می کند چون خریدارخاصی برای آلبومهای آنها وجود ندارد . ولی اگر همین روند در ایران ادامه پیدا کند شاید یک دهه دیگر همین وضعیت برای خوانندگان مجاز هم پیش آید که البته باید چاره ای برای این معضل اندیشیده شود .

عدم رونق بازار موسیقی در حالی اتفاق می افتد که وضعیت سینما به عنوان هنر پرمخاطب دیگر به دلیل توجهات بیشتر به آن در موقعیت بهتری قرار گرفته است . چون اگر بازار موسیقی را با جریان سینما مقایسه کنیم مشاهده می کنیم که سیدی های فیلمهای سینمایی پس از پایان اکران در بازار مورد استقبال فراوان قرار می گیرد و خواهان زیادی دارند . پس شاید اگر تلویزیون هم اجازه تبلیغ آلبومهای پاپ را به جز شرکت سروش به شرکتهای دیگر بدهد مطمئنا اوضاع موسیقی از امروز بهتر خواهد شد و دیگر شاهد انزوای موسیقی نخواهیم بود .

آیا زمان یک تصمیم اساسی برای سر و سامان دادن به موسیقی ایران فرا نرسیده است ؟

 

 

 

تازه ترین آلبومهای پاپ مجاز منتشر شده :

 

یکی مثل من یکی مثل تو ( سعید خوانساری ) --- هنوز دنیای من هستی ( علی خطیبی )

نیم نگاه ( مجتبی کبیری ) – واژه های بی قرار ( کامران رسول زاده ) : آلبومی در مورد امام زمان ( عج ) --- انتها ( محمد عیوضی )

 

 

دوستان عزیز ، برای شرکت در نظرسنجی انتخاب برترین خواننده های پاپ مجاز سی سال اخیر به وبلاگ  www.music82.persianblog.irمراجعه نمایید .

/ 2 نظر / 3 بازدید
محمدرضا(تبعیدی)

سلام...[گل] به نظر من این همون چیزی هست که خود اقایون میخواهند.نابودی موسیقی پاپ توسط افراد خودی که همانا زیرزمینی ها هستند. هر چقدر هم یه البوم موسیقی در چارچوب مجاز خوب و حرفه ای باشه ولی عواملی مثل پخش و تبلیغات و موسیقی زیرزمینی باعث هدر رفتن زحمات صاحبین اثر میشود.

محسن

البته در شهر ما یزد که تقریبا تمامی آلبومها بلافاصله پس از انتشار در فروشگاهها موجود میباشند و بیشتر من دیدم که نوار خریده می شود تا سی دی ولی اگر مقایسه کنید با سینما می بینید که اقتصاد موسیقی وضع جالبی ندارد آیا میدونستید که تعداد تماشاگران سینما از 10 میلیون در سال 84 به 17 میلیون در سال 87 رسیده (آمار رسمی ) این در حالی بوده که قیمت بلیط نسبت گذشته گرانتر شده و کیفیت فیلمها چندان بالاتر نیامده اما سینما برای اهالی اش نان و آب دار شده موسیقی زیرزمینی من فکر نمی کنم در حدی باشد که باعث رکود بازار موسیقی مجاز شود وبیشتر یک بهانه است مشکل اساسی این است که کشور ما هنوز قانون کپی رایت را عضو نشده یعنی سی دی های مجاز را هرچقدر هم کپی کنید جرم محسوب نم شود به علاوه برای ساخت سینما کمک های بلا عوض و وامهای بدون بهره وبلند مدت داده می شود اما در مورد سالن سینما این گونه نیست که می توان امیدوار بود در این مورد قانونی در مجلس تصویب شود که به نظر من این هم یک مشکل اساسی است وقتی هزینه های هنگفتی برای پرکردن اوقات فراغت جوانان می شود وقتی برای دیدن یک فوتبال دهها هزار نفر به ورزشگاه می روند و بلی