رویدادهای موسیقی پاپ ایرانی


+ نقدی بر آلبوم ساعت 9 ( سیروان ) و بی تو امشب ( افشین سپهر )

 

نقدی بر آلبوم ساعت 9 ( سیروان خسروی ) و بی تو امشب ( افشین سپهر )

 

 

ساعت 9 سیروان خسروی

 

دومین آلبوم سیروان خسروی همزمان با آلبوم بنیامین وارد بازار شد و پس از آلبوم 88 پرفروش ترین کار این روزها به شمار می آید .

این آلبوم شامل 10 قطعه می باشد که کار آهنگسازی آن توسط خود سیروان و زانیار انجام شده ، ترانه ها سروده ی ترانه ی مکرم – زانیار و امید اطهری نژاد می باشد و تمام تنظیمها را سیروان انجام داده است .

موسیقی های این آلبوم شامل کارهایی چون هاوس ، اسلو ، ترنس ، راک و 6/8  می باشد .

بیشتر قطعه های این مجموعه کارهای متوسطی هستند یعنی نه کارهای ضعیفی که یکبار مصرف باشند و نه کارهای فوق العاده ای که شنونده را به تحسین وادارد .

بهترین قطعات این آلبوم کارهای اول و آخر می باشد ، چه حالی داره اولین قطعه ی آلبوم که کاری هاوس است که با صدای تبدیل شده ی خواننده به صدایی شبه کودک و منقطع

آغاز می شود و سیروان به نوعی رپ هم در آن می خواند . تنظیم کننده توانسته در این کار دست به نوآوری بزند و برای اولین بار درموسیقی فارسی چنین کاری را می شنویم .

همچنین قطعه ی آخر به نام تو مریضی کاری ترنس است که زانیار هم در آن حضور دارد و با لحن متفاوتی می خواند که البته قسمت رپ یاس از این قطعه خذف شده که پس از چند روز این کار را در اینترنت منتشر کردند .

قطعه تکرار کاری است که در آن تار وسه تار استفاده شده و مشخص است که سیروان خواسته نشان بدهد که می تواند کاری تلفیق انجام دهد چون کلام این قطعه بسیار محدود می باشد و ما بیشتر با کاری بدون کلام مواجه ایم که حتی می توانست کاملا خالی از کلام باشد .

به هر روی ، از این سه قطعه که بگذریم بقیه ی کارهای این مجموعه کارهای متوسطی هستند . ترانه های این آلبوم نقطه ی ضعف این کار می باشند ، ما هیچ ترانه ی قدرتمندی در این مجموعه نمی شنویم ، کلام بسیار ساده و معمولی است و به نظر می رسد که سیروان ترانه را فدای موسیقی کرده است . شاید اگر این ترانه ها را خواننده ای ایرانی که سالها در خارج از کشور زندگی کرده و با کلام فارسی چندان آشنایی ندارد  ،ارائه می کرد می پذیرفتیم ولی از کسانی که در ایران زندگی می کنند و ترانه سرایان و ترانه های خوبی هم وجود دارد اصلا پذیرفتنی نیست .

صدای خواننده هیچ نقطه ی قوت خاصی ندارد که بتوان به آن اشاره کرد . خواننده دوست دارد از تحریرهای غربی استفاده کند ولی صدا کوچک و ناتوان است واگر بخواهیم اوج توانایی خواننده را بشنویم  می توان به  قطعه ی امروز می خوام بهت بگم اشاره کرد که سیروان  تمام تلاش خود را کرده واین نشان می دهد خواننده بیشتر از این قادر نیست روی صدای خود مانور بدهد . صدا در بعضی از قطعات در هیاهوی موسیقی گم می شود و قدرت رقابت با موسیقی را ندارد در حالیکه برای این نوع موسیقی که تا اندازه ای از حجم صوتی زیادی برخوردار است باید از صدای تواناتری استفاده گردد .

نقطه ی قوت این آلبوم تنظیم های آن است . سیروان خسروی بیشتر از آنکه یک خواننده باشد وی را با تنظیم هایش می شناسند . سیروان تمام توانایی خود را در تنظیمهای آلبوم خود خرج می کند و اگر تنظیمهای وی را در دو آلبوم خودش و کارهایی که برای دیگران انجام داده مقایسه کنیم پی به این نکته می بریم ، البته استثناهایی هم وجود دارد مانند وایسا دنیا با صدای رضا صادقی و یالا از مهدی اسدی ، اما در مجموع وی ابتکارهای خود را در آلبوم خود بروز می دهد و این برگ برنده ی وی محسوب می شود . تنظیم های سیروان رنگ مخصوص به خود را دارد و از استاندارد لازم برخوردار است و در موسیقی ایرانی منحصر به فرد است ، البته کارهای وی فقط در محدوده ی کارهایی الکترونیک قرار می گیرد و معلوم نیست که آیا وی می تواند کارهای آکوستیک  و ارکسترال هم به خوبی تنظیم کند یا خیر ؟

در کل این آلبوم کار تا اندازه ای متفاوت در موسیقی ایرانی است اما کار درخشانی نیست . ولی همین که این روزها کارهای متفاوتی در بازار می شنویم که شباهت چندانی با هم ندارند خود جای امیدواری است .

اما ذکر یک نکته خالی از لطف نیست ، مدتی است در بعضی از مطالب و مصاحبه ها با سیروان خسروی به این مورد بر می خوریم که به صورت تلویحی هم اشاره می شود که سیروان بهترین تنظیم کننده ی ایران است و حتی خود وی نیز بر این امر اذعان دارد . این در حالی است که این تنظیم کننده هنوز کار ارکسترال و بزرگی را انجام نداده که بشود در مورد آن قضاوت کرد و کارهای وی در محدوده ی سینی سایزر بیرون نرفته است که البته در اینجه موفق بوده است . طی این سالها آن قدر کارهای خوب و قدرتمند شنیده ایم که بتوانیم به نام تعدادی از بهترین تنظیم کننده های کشور اشاره کنیم و یک دفعه با موجی تمام  تلاشهای آنها نادیده گرفته شود و بر انکار آن اصرار شود . در عرصه ی تنظیم کشور ما به نامهای معتبری چون : فردین خلعتبری – محمد رضا چراغعلی – بهرام دهقانیار – داریوش تقی پور-  بهروز صفاریان – فواد حجازی – علی کهن دیری – امیر بکان – بابک زرین و ... بر می خوریم  که توانسته اند کارهای ماندگاری ارائه نمایند .

 

 

 

بی تو امشب افشین سپهر

 

وقتی چند سال پیش آلبوم گلکم با صدای این خواننده منتشر شد و البته نام فریدون شهبازیان هم بر روی کاور آلبوم درج شده بود مطمئن بودیم که با کاری خنثی روبرو نیستیم ، که همین طور شد و گرچه صدای خواننده ، صدای خواننده ی دیگری را به ذهن متبادر می کرد ولی آن قدر توانایی داشت که این مورد کمرنگ شود و خود آلبوم هم مجموعه ی قابل دفاعی بود و دو سه قطعه ی شنیدنی آن هم گل کرد .

و حالا افشین سپهر خواننده ای که اصلا دوست ندارد تصویری از وی بر روی آلبومش قرار بگیرد و تنها خواننده ای است که در تمام این سالها این کار را انجام می دهد که این خود به تحریک مخاطب هم منجر می شود ، آلبوم تازه ای را وارد بازار کرده است .

سپهر با آلبوم قبلی انتظار مخاطب را از خود بالا برد ولی باید بگویم که در کار جدید نتوانست آن انتظارها را به صورت کامل برآورده سازد .

این آلبوم شامل 8 قطعه است و کارهایی چون 4/4 – اسلو – تم عربی – تکنو – ترکی و یک قطعه ی پاپ سنتی موسیقی این مجموعه را تشکیل می دهند و بهنام صفوی بار بیشتر موسیقی آلبوم را برعهده داشته است .

از قطعات خوب این آلبوم می توان به این کارها اشاره کنیم : در انتهای شب با ترانه ای موفق از اهورا ایمان که اجرای خوبی هم توسط خواننده دارد ؛ خلوت شب که از ملودی و تنظیم شنیدنی برخوردار است و سپهردر گام پایین بیشتر خوانده و موفق هم بوده و ترانه ی قاب عکس که کاری پاپ سنتی است با اورتوری بلند که به عنوان پایان بخش آلبوم قطعه ی مناسبی می باشد .

در این آلبوم بر خلاف کارهایی که این روزها منتشر می شود و خالی از کلام خوب و تاثیر گذار است ما چند ترانه ی خوب را می شنویم .

افشین سپهر صدایی با تکنیک دارد که با احساس و محزون می خواند ، لحن آلبوم جدی و غمگین است که شنونده را جذب می کند و صدای خواننده هم دیگر برای ما آشناست . اما این آلبوم نسبت به کار قبلی در سطح پایین تری قرار می گیرد .

دقت و وقتی که صرف آلبوم قبلی شده بود و همچنین وجود آهنگهای هیت ، در این کار وجود ندارد . توانایی خواننده بیش از این چیزی است که دراین آلبوم می شنویم وحتی کاری در اندازه های قطعه ای که در تیتراژ سریال خط شکن اجرا کرده بود نمی شنویم ، چه خوب بود آن کارهم در این آلبوم قرار می گرفت .

به جز دو قطعه ی ابتدایی آلبوم که عاشقانه هستند و توسط سیروان خسروی تنظیم شده اند- که کارهایی معمولی به شمار می آیند - بقیه ی کارهای این آلبوم کارهای محزونی هستند ، در واقع خواننده از فراقی می خواند که ذهنش را درگیر کرده و این مورد در تمام کار مشهود است .

یکی از قطعات ناموفق آلبوم کار پایییزان است که یکدستی و همگونی این آلبوم را بهم زده ، این کار خیلی به صدای حسام لرنژاد می آید تا افشین سپهر .

 این آلبوم جزو کارهایی است که می شود بارها آن را شنید و لذت برد ولی آن کاری نبود که از سپهر انتظار داشتیم چون این خواننده با آلبوم قبلی سطح توقعات را بالا برده بود و حتی هیچ کاری در این آلبوم وجود ندارد که از تمام توانایی صدای این خواننده بهره برده باشد .شاید لازم باشد خواننده تیم کاری خود را تا اندازه ای عوض کند و از وجود هنرمندان دیگری هم استفاده کند .

 

 

 

جدیدترین آلبومهای پاپ مجاز منتشر شده :

 

ترانه های جنوب = سهیل نفیسی --- آرزوی فردا = مازیار ( قدیمی )

با شه = مهرشاد غلامی

 

 

دوستان گرامی : برای شرکت در نظرسنجی انتخاب برترین خواننده های موسیقی پاپ مجاز سی سال اخیر به وبلاگ دیگر من به آدرس www.music82.persianblog.ir  مراجعه فرمایید .

نویسنده : alireza bahmyari ; ساعت ۱٢:۱٦ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۳/٦
comment نظرات () لینک