رویدادهای موسیقی پاپ ایرانی


+ نقدی بر آلبوم 88 ( بنیامین ) و بازی در نیار ( فرهاد جواهر کلام )

 

نقدی بر آلبوم 88 ( بنیامین ) و بازی در نیار ( فرهاد جواهر کلام )

 

 

88 بنیامین

----------

 

دومین آلبوم بنیامین بهادری با نام 88 در حالی منتشر شد که بیش از سه سال از انتشار آلبوم 84 وی می گذرد . با توجه به فروش خوب آلبوم قبلی و توفیق در جذب مخاطب انتظارها از این خواننده ی جوان بالا رفته بود و همگان مترصد این بودند که آلبوم تازه ی بنیامین آیا مانند کار قبلی خبر ساز خواهد شد یا خیر؟

دو شرکت آوای نکیسا و ترانه ی شرقی کار پخش این آلبوم را در ایران برعهده گرفتند و شرکتی آمریکایی برای اولین بار پخش آلبوم را در خارج از کشور انجام داده است . آلبوم همزمان در ایران و جهان پخش شد و فروش قابل توجهی هم داشته است ، اما از این موارد که بگذریم سوال اصلی این است که آیا آلبوم 88 کار قابل دفاع و ممتازی محسوب می شود ؟

آهنگساز این آلبوم خود بنیامین است ، تنظیم کننده پیام شمس می باشد و ترانه ها یا بهتر است بگویم کلام از فرید احمدی است . 17 قطعه در این مجموعه قرار گرفته که البته چند کار فقط چند ثانیه مدت زمان دارند . آلبوم با قطعه ی شناسنامه آغاز و با قطعه ی تموم شد به پایان می رسد . کارها با هم پیوستگی دارند و قرار است داستانی توسط خواننده روایت شود ، ماجرا به عشقی مربوط می شود که با فراز و فرود همراه است .

موسیقی این آلبوم شامل کارها و ریتمهایی چون اسلو – هاوس – ترنس – 4/4 می شود و حتی در قطعه ی کجای دنیا خواننده رپ هم می خواند .

از کلام و ترانه ها شروع می کنم ؛ کارهایی به شدت ساده که در بیشتر مواقع نوعی بازی با کلمات و پشت سر هم قرار دادن چند کلمه ی موزون را در بر می گیرد . هر جا ترانه ها بهتر بوده اند آن قطعه هم موفق تر نشان می دهد مانند شناسنامه – شومینه و تموم شد که بهترین قطعات این آلبوم به شمار می روند ، به خصوص سر آلبومی این کار که می شد آن را کامل تر کرد و به صورت یک قطعه ی کامل اجرا نمود ، و گرنه در بقیه ی موارد با کارهایی روبرو هستیم که نه حرف تازه ای برای گفتن دارند و نه کار خاصی صورت گرفته ، شاید گفته شود که تعمدا کارها به این سادگی نوشته شده که باز هم این سوال مطرح می شود که آیا ساده نویسی  باید به کار لطمه بزند و یا به روند کار کمک کند ؟

اما در قسمت ملودیها بازهم نقطه ی درخشانی دیده نمی شود و تکرار گذشته و کارهایی که این روزها زیاد می شنویم ، ملودیهایی مقطع که به سرعت توسط خواننده خوانده می شوند . البته چون خود خواننده به تنهایی این کار را انجام داده مقداری شباهت  بوجود آمده است .

زمانی که نام پیام شمس به عنوان تنظیم کننده ی این آلبوم عنوان شد این مورد پیش بینی می شد که تنظیم های این آلبوم آنچنانی نخواهد شد چون سابقه ی وی نشان می دهد که این تنظیم کننده تا حالا هر چیز در چنته داشته رو کرده و نهایت توان وی همین کارهایی است که تا امروز انجام داده است . عدم استفاده از ساز زنده و تنظیم هایی با استفاده از سینتی سایزر و نبود خلاقیت نشان از ضعف تنظیم های این آلبوم دارد . پیام شمس در تنظیمهای خود از ریزه کاریها و مهارتهای یک تنظیم کننده ی ماهر به دور است و تنظیم هایی به اصطلاح خالی را انجام می دهد .

اجرای خواننده قابل قبول است و بنیامین توانسته با شنونده ی خود ارتباط برقرار کند ، البته به دنبال تحریرهای مشکل نمی رود و بیشتر در گام پایین می خواند و از صدای خود که گرچه صدای کاملی نیست ولی استفاده ای خوب می کند در واقع صدای بنیامین حجم و وسعت خاصی ندارد ولی دارای احساس می باشد  . نکته ای که در آلبوم قبلی چندان مشخص نبود ولی در این کارها معلوم شده تلفظ بد دو حرف ( ر – د )  می باشد مخصوصا وقتی که پشت سر هم ادا می شوند ، البته این نقص در تعداد دیگری از خواننده ها هم وجود دارد که بعضی از حروف را نمی توانند به خوبی ادا کنند .

به هر حال این آلبوم کاری نبود که وعده ی آن را می دادند و اگر هم این روزها خوب می فروشد صرفا به خاطر نام بنیامین است که شنونده ی سابقه ی ذهنی از آلبوم گذشته ی وی دارد ، گرچه این  آلبوم با کار قبلی وی تفاوت دارد و شبیه آن نیست که البته این  نکته ی مثبت کار می باشد . این آلبوم به شدت نوجوان پسند است و با طیف های دیگر سنی رابطه ی چندانی برقرار نخواهد کرد ، یک تی نیج به راحتی با این کارهای عاشقانه ی ساده می تواند همذات پنداری کند .

شاید انتظارها از بنیامین بی جهت بالا رفته و توانایی وی در همین حد باشد که اگر این طور است این خواننده ی مو رنگ کرده که خواسته با استایل تازه ای ، بازگشت دوباره ای داشته باشد می تواند به پر فروش شدن آلبوم 88 دلخوش باشد و این را دلیلی بر توفیق آلبوم خود بداند .

 

 

بازی در نیار فرهاد جواهر کلام

-------------------------------

 

پس از ارائه ی 4 آلبوم و در پنچمین کار توسط این خواننده به یکباره با صدایی مواجه می شویم که شباهتی با صدای وی در آلبومهای گذشته ندارد . اینکه خواننده ای هنوز جای صدای خود را پیدا نکرده و یا کرده ولی خواسته دست به تقلید بزند جای تاسف دارد . فرهاد جواهر کلام تا امروز 5 آلبوم منتشر کرده اما چندان شناخته شده نیست و در ضمن کار قدرتمند و ماندگاری هم ارائه نداده که بتوان وی را با آن شناخت  و از آن دفاع کرد. در واقع این موضوع نشان می دهد که این گونه خواننده ها که تعداد آنها کم هم نیست بی جهت وارد موسیقی شده اند و وقت و سرمایه ی خود را تلف می کنند .

اما نگاهی  داریم به پنجمین آلبوم این خواننده که با صدایی تازه خوانده شده است . خود جواهر کلام آهنگساز این آلبوم است ، میلاد ترابی به جز یک قطعه که توسط بهزاد عبداللهی تنظیم شده ، تنظیم کننده ی آلبوم می باشد . یغما گلرویی – علی صالحی و مهشید کلاهدوز ترانه سرایان این آلبوم هستند .

موسیقی این آلبوم شامل کارهایی چون : اسلو – ترنس – هاوس – بندری- 4/4 – 6/8 – تکنو می باشد و در بیشتر تنظیم ها از سینتی سایزر استفاده شده است .

این خواننده در آلبوم خود توجه زیادی به آلبوم کما با صدای حمید عسکری داشته است و در ملودی سازی طوری عمل کرده که به کارهای عسکری نزدیک شود ، از میلاد ترابی تنظیم کننده ای که آلبوم کما را تنظیم کرده استفاده کرده و مهمتر از همه اینکه نوع خواندن خود را شبیه حمید عسکری کرده که خود وی از خواننده ی دیگری تقلید می کند . چون این روزها این گونه کارها مد شده جناب خواننده خواسته از قافله عقب نماند . جواهر کلام در آلبومهای پیشین بیشتر در گام بالا می خواند که این باعث تفاوت صدای وی از دیگر خواننده ها می شد و به راحتی صدای وی  قابل تشخیص بود ولی به یکباره صدای خواننده عوض شده و کارها را در گام پایین خوانده و فکر کرده که این مزیت است و شاید این را نمی داند که بعضی خواننده ها که این کار را انجام می دهند به علت عدم توانایی آنان است و نه چیز دیگر .

این آلبوم شامل ترانه های معمولی و بعضا ضعیفی است که حرف خاصی برای گفتن ندارند . تنها کار خوب این آلبوم قطعه ی خودش می دونه و خدا می باشد . ملودیها هم شبیه کارهای این روزها است و تنظیم های تکراری و ضعیف میلاد ترابی که مدتی است بیشتر در بعضی مجلات زرد حضور فعالی دارد و از این طریق کارهای ضعیف حود را به خواننده ها قالب می کند و در آن سو دراین گونه مجلات وی را بهترین تنظیم کننده ی ایران معرفی می کنند که در این داد وستد به هر دو طرف پول خوبی می رسد .

شاید این آلبوم اگر برای خواننده ی تازه کاری تولید می شد کار خوبی بود ولی خواننده ای که تا امروز 5 آلبوم را وارد بازار رسمی کشور کرده باید با تدبیر بیشتر به دنبال کارهای قوی و ماندگار باشد ، البته اگر هدف متعالی در خوانندگی داشته باشد .

-------------------------------------------------------------------------------------------

دوستان گرامی ، برای شرکت در نظرسنجی انتخاب برترین خواننده های پاپ مجاز سی سال اخیر به وبلاگ دیگر من به نشانی http://www.music82.persianblog.ir  مراجعه فرمایید .

نویسنده : alireza bahmyari ; ساعت ٢:٥٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/٢/٢٦
comment نظرات () لینک