رویدادهای موسیقی پاپ ایرانی


+ دهۀ 1370: سال هایی درخشان برای بهاریه های موسیقی

دهۀ 1370: سال هایی درخشان برای بهاریه های موسیقی

گل می روید به باغ گل می روید

 

 

 

 

موسیقی 2002 – علیرضا بهمیاری: اگر مروری اجمالی بر یک قرن اخیر در عرصۀ موسیقی ایرانی داشته باشیم و بر موضوع سال نو، نوروز و فصل بهار تأکید ورزیم، دهۀ 1370 خورشیدی در موسیقی ایران درخشان و منحصربه فرد است. بیشترین آثار ماندگار و خاطره انگیز با موضوعات ذکر شده در این دهه خلق شده است و اغلب آثار هم در واحد موسیقی و سرود سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران به تولید رسیده است.

به لحاظ اجتماعی دهۀ 70 زمانی است که دو سه سال از پایان جنگ تحمیلی می گذرد و کشور وارد یک فضای ثبات و دارای امنیّت کامل شده و جامعه وارد نوسازی می شود. در این راستا موسیقی پاپ به تدریج جان می گیرد و فضای برنامه های رسانه ملّی شادتر و باطروات تر می شود.

از نوروز 1368 به تدریج با تولید تک آثار شاد نوروزی در فضاهای سنّتی مواجه می شویم. از اسفندماه 71 قطعات موسیقی پاپ در فضای صدا و سیما به تولید بیشتر می رسد و حتّی موزیک ویدئوهایی نیز تولید می شود و از این نوروز هر سال قطعات مختلفی با موضوع سال نو و فصل بهار تولید می گردد. این روند تا پایان دهۀ 70 ادامه دارد و طیّ این مدّت تعدادی از بهترین و خاطره انگیز ترین ترانه های بهاری تولید می شود. به دلیل محدودیّت در پرداختن شاعران و ترانه سرایان به موضوعات عاشقانه، اشاره به طبیعت و فضای عارفانه و مذهبی پررنگ تر می شود و حتّی در برخی اوقات در موضوعات بهاری و نوروز هم این نکته به چشم می خورد.

بهرام گودرزی، حسن همایونفال، پرویز طاهری، مهرداد کاظمی، مهدی سپهر، عباس بهادری، بیژن خاوری، حمید غلامعلی، کیا باقری، حسن فدائیان و ... از جمله خوانندگان موفّق این دهه در اجرای آثار بهاری هستند.

در بخش ساخت ملودی و تنظیم آثار نیز چهره هایی نظیر فرید شب خیز، حسن ریاحی، محمود منتظم صدیق، حسین فرهادپور، محمّدعلی حیدرنیا (علی درخشان)، محمّدرضا احمدیان، سعید محمّدی مطلق، حسین بهادری، امیر جاویدان، ساسان جمالیان، فؤاد حجازی، محمّدرضا عقیلی و ... نقش پررنگی در این زمینه دارند.

شاعران و ترانه سرایان فعّالی مانند مشفق کاشانی، محمود شاهرخی، ساعد باقری، رضا عبداللهی، اکبر آزاد، بامداد جویباری، حسن عسگری، سهیل محمودی و ... سرودن کلام آثار بهاری را برعهده می گیرند.

همچنین در حوزۀ موسیقی محلّی و سنّتی نیز آثار درخور اعتنایی به تولید می رسد. اما با گذر از این دهه به تدریج فضای موسیقی به سمت و سوی کلام عاشقانه حرکت می کند و کار به جایی می رسد که در سالهای اخیر در برخی اوقات با نوعی کم حیایی در نزد شماری از خوانندگان – ترانه سرایان پاپ روبرویم که در مواجهه با بهار، سال نو و طبیعت هم زاویۀ نگاه با محتوایی من و تویی اغلب نازل پیوند ناگسستنی خورده و همه چیز از این زاویّه بعضاً مریض روایت می شود.

به نظر می رسد آن دهه رؤیایی در تولید آثار بهاری دیگر تکرار نشود و باید به شنیدن همان آثار که اکنون رنگ خاطره هم به خود گرفته اند دلخوش باشیم و به راحتی نمی توان آثاری در سطح آن قطعات تولید کرد. اگرچه در هر زمانی می توان انتظار تولید آثار مناسب با این ایّام را داشت ولی به نظر نمی رسد به میزان تعداد خاطره انگیز دهۀ مذکور بتوان آثار بهاری تولید شود.

از رسانۀ ملّی انتظار می رود حدّاقل در روزهای نوروز آثار هنرمندان مذکور را پخش کند، و همچنین این چهره ها حضور فیزیکی پررنگ تری در ویژه برنامه های رسانۀ ملّی داشته باشند نه اینکه حتّی در این روزهای شاد  و باطراوت نیز آنها نادیده گرفته شوند و آثارشان در بایگانی خاک بخورد و همه چیز مانند دیگر ایّام سال باشد.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

رسانه موسیقی 2002 آغاز سال 1396 هجری خورشیدی را تبریک و شادباش می گوید.

آرزومند تندرستی، شادی، پیروزی و برکت برای شما عزیزان هستیم.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

نویسنده : alireza bahmyari ; ساعت ۱٠:۱٦ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٦/۱/۱
comment نظرات () لینک

+ تأملی موسیقایی بر ویژه برنامه های تحویل سال 1396 سیما؛ تحقیقاً هیچ

تأملی موسیقایی بر ویژه برنامه های تحویل سال 1396 سیما

سهم خوانندگان انقلابی: تحقیقاً هیچ

 

 

 


موسیقی 2002 - علیرضا بهمیاری در وب سایت "راه نوا" نوشت: طبق روال معمول، صدا و سیما برای ویژه برنامه های تحویل سال خود برنامه های مفصلی تدارک می بیند و یکی از مهمّترین بخش های آن حضور میهمانان مختلف به خصوص هنرمندان سرشناس و مشهور است. در این میان حضور اهالی موسیقی به ویژه خوانندگان که با اجرای قطعات موسیقی نیز همراه می باشد یکی از بخش های جذّاب و مهیّج می باشد که در برخی اوقات با استقبال گستردۀ مخاطبان نیز مواجه می شود.

امسال نیز مانند سالیان گذشته، ویژه برنامه های تحویل سال تلویزیون با حضور پررنگ خوانندگان اغلب پاپ به روی آنتن رفت و سال 1396 خورشیدی این چنین تحویل شد. از خوانندگان باتجربه و شناخته شده، صداهای مشهور و معروف روز تا خوانندگان تازه کار و کمتر مطرح، تعداد قابل توجّهی در شبکه های مختلف سیما حاضر شدند و برخی آثار خود را اجرا کردند.

اما نکته حائز اهمیّت این است که در بین خوانندگان متعددی که امسال شاهد حضور و اجرای آنها در این ویژه برنامه ها بودیم، غیبت صددرصدی خوانندگان جریان موسیقی انقلابی بسیار مشهود بود. گویا در یک هماهنگی ویژه، قصد بر این بوده که هیچ کدام از این خوانندگان نباید در پرببیننده ترین ساعات تلویزیون دیده و آثارشان شنیده شود.

اگر خوانندگان انقلابی که شامل تعداد گسترده ای از هنرمندان می باشند و از محمّد گلریز پیشکسوت تا حامد زمانی جوان و شناخته شده را در بر می گیرد و البتّه طیّ چند سال اخیر ده ها خوانندۀ جدید و جوان هم به آن افزوده شده اند، چگونه است که هیچ کدام مهمّ تلقّی نشده اند که میهمان مردم سر سفره های هفت سین باشند. بر اساس کدام سلیقه و ذائقه همه آنها خطّ خورده اند و ترجیح داده شده از خوانندگانی خارج از این طیف، همۀ میهمانان موسیقی گزینش شوند. آیا حدّاقل و در کم ترین مجال ممکن نباید یکی از این چهره ها فرصتی برای حضور و اجرای برنامه پیدا می کرد؟ مدیران و تهیّه کنندگان تلویزیونی بر اساس کدام منطق، این چنین بی رحمانه همه را کنار گذاشته اند؟

به طور مثال، حامد زمانی طیّ این سالها در هر نظرسنجی تلویزیونی که حضور داشته جزء سه نفر اوّل و در اغلب موارد به عنوان نفر نخست از طرف مردم انتخاب شده و این امر مؤید این است که در مقایسه با بیشتر خوانندگان موسیقی کشور، حامیان و طرفداران بیشتری دارد و در یک سخن، جزء محبوب ترین هنرمندان کنونی کشور به حساب می آید. چگونه است که وی به عنوان شاخص ترین خوانندۀ جریان تازۀ موسیقی انقلاب در ویژه برنامه های تحویل سال سیمای جمهوری اسلامی ایران حضور ندارد ولی در آن سوی با شماری از خوانندگانی مواجه ایم که با حمایت و بودجه سیما و یا حامیان مالی، حضوری پررنگ در این ویژه برنامه ها دارند و برای برخی از آنها موزیک ویدئو هم ساخته می شود و این در حالی است که در کارنامۀ هنری بیشتر آنها هیچ اثر موسیقایی ارزشی و انقلابی یافت نمی شود و اگر آثار ارزشی نیز اجرا کرده اند اغلب به شکلی خنثی و منفعلانه بوده و در بهترین حالت یک «من و تویی خوان» واقعی محسوب می شوند.

چگونه وقتی صدا و سیما در روزهای مهمّ و حساس سال مانند سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، هفتۀ دفاع مقدّس، سالگرد حماسۀ 9 دی، سالروز آزاد سازی خرمشهر، روز قدس و .... دست به دامان همین خوانندگان انقلابی می شود و آثارشان مکرّر از این رسانه پخش می گردد و اثری از خوانندگان من و تویی خوان نیست ولی وقتی نوبت به مهمّ ترین ویژه برنامه های سال می شود که مخاطب میلیونی دارند و با حضور خوانندگان مختلف همراه می باشند، اثری از این خوانندگان انقلابی یافت نمی شود. مگر نه این است که طبق سیاست های کلّی سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران باید در وهلۀ نخست چتر حمایتی این سازمان بر سر خوانندگان انقلابی و ارزشی گسترده باشد نه اینکه آنها در اقلیّت حمایتی قرار گیرند و انگار این سازمان هم توجّه چندانی به آنها ندارد و فقط در روزهایی به اجبار به سراغ آنها می رود و دیگر لزومی به حضور و پخش آثار آنها نیست. این اتّفاقات ناخوشایند در حالی رخ می دهد که تنها رسانۀ رادیو تلویزیونی این گونه خوانندگان، صدا و سیماست و آنها عملاً هیچ رسانۀ این چنینی و جایگزین ندارند. آنها مانند برخی دیگر از خوانندگان که موزیک ویدئوهایشان از شبکۀ های ماهواره ای و وب سایتهای متعلّق به آنها در حال پخش است و همزمان در صدا و سیما هم حضور دارند و از حمایت سایت ها و خبرگزاری های داخلی نیز برخوردارند، که نمی توانند بهره مند باشند و به نوعی در اقلیّت رسانه ای واقع شده اند؛ چون این خوانندگان انقلابی نه حاضرند با رسانه های بیگانه همکاری کنند و نه آثار این گونه خوانندگان مورد حمایت آنهاست و در واقع در تضاد با سیاست ها و عملکردهای رسانه های خارج نشین قرار دارد.

حال جالب است که صدا و سیما هم به تدریج به سمتی می رود که صداهای انقلابی را کنار می گذارد و خوانندگانی که در ایّام سال در برخی اوقات با شبکه ها و وب سایت های خارج از کشور به نوعی در حال همکاری موسیقایی هستند را می پذیرد ولی از آنهایی که باید حمایت کند، این امر را دریغ می ورزد.

با کنار هم قرار دادان این اتّفاقات خودجوش(!) به این نتیجه می رسیم که اراده ای وجود دارد که موسیقی انقلاب حتّی در صدا و سیما منزوی شده و کم تر دیده شود و میدان برای صداهای بیشتر منفعل و خنثی و من و تویی خوان ها باز گردد و مخاطب، آنها را به عنوان خوانندۀ مقبول، مورد تأیید قرار داده و پذیرا باشد و به طور غیرمستقیم به خوانندگان دیگر و کسانی که قرار است وارد این وادی شوند پیامی منتقل می شود مبنی بر اینکه اگر قصد فعالیّت موسیقایی دارید جزء همین خنثی خوان ها و منفعل ها باشید تا از حمایت همه برخوردار گردید و گرنه در بسیاری از اوقات نادیده گرفته و منزوی خواهید شد ولو اینکه خواننده ای شاخص با هواداران فراوان باشید.

امیدواریم مسئولان رسانۀ ملّی پاسخی در خور برای اجحاف رخ داده در حقّ اهالی موسیقی انقلابی در ویژه برنامه های تحویل سال سیمای جمهوری اسلامی ایران داشته باشند به خصوص جوانان هنرمند متعهدی که طیّ این سال ها با همه فشارها، تبعیضها و دشواری ها از مضامین ارزشی و به خصوص انقلابی خوانده اند و قشر خاکستری ای که تا پیش از این هیچ میانه ای با موسیقی نداشته اند را جذب کرده اند و موسیقی موجه از این طریق وارد بسیاری از خانه های مردم شده است.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

نویسنده : alireza bahmyari ; ساعت ۱٠:۱٠ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٦/۱/۱
comment نظرات () لینک

+ از تأملی درباره سه مجموعۀ پاپ تا انتشار آلبوم بهارانه

تأملی دربارۀ سه آلبوم پاپ؛ مجموعه هایی ضعیف و قطعات خوب بی آلبوم/ آلبوم «بهارانه» با صدای 13 خوانندۀ نام آشنا منتشر شد

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

با تمرکز بر سه آلبوم پاپ منتشره در سال 95 و مرور کارنامۀ موسیقایی خوانندگان این آثار؛

مجموعه هایی ضعیف و قطعات خوب ِ بی آلبوم

 

 

 


موسیقی 2002 – علیرضا بهمیاری: آلبوم موسیقی باید در وهلۀ نخست محلّی برای جمع آوری بهترین و موفّق ترین آثار یک خواننده باشد امّا طیّ سال های اخیر به دلیل ارائۀ تک قطعات از سوی خوانندگان، سهل گیری در تولید آلبوم ها، حضور عوامل کم تجربه و بی استعداد، اشخاص ضعیف و یا پرکارهای تکراری کار، نبود خلاقیّت و نگاه غیرحرفه ای و فاقد ارزشی های هنری، با وضعیّتی دیگر مواجه شده ایم. خوانندگان در اغلب موارد تک قطعات شنیدنی خود را در قالب آلبوم ها قرار نمی دهند و گمان می کنند اگر صرفاً مجموعۀ تولیدی دارای آثار تازه باشد کفایت می کند در حالی که آنها با این کارهم تک قطعات در خور اعتنای شان را به تدریج از رده خارج می کنند و در نهایت با آلبوم هایی نازل روبرو هستیم که هیچ دلیل منطقی برای تولید و توزیع آنها یافت نمی شود.

به گزارش موسیقی 2002، در ادامه به سه آلبوم منتشر شدۀ پاپ در سال 95 اشاره می کنیم. آلبوم هایی جدید که جزء آثار زیر متوسط و ضعیف به حساب می آیند از سوی خوانندگانی که تک قطعات در خور اعتنایی طیّ این سالها داشته اند که می توانستند با اندکی هوشمندی به جای این آلبوم های ضعیف آثار مذکور را در قالب یک آلبوم ارائه نمایند. در ضمن حدود 20 خواننده دیگر پاپ نیز در فهرست مدّنظر قرار دارند که در آینده و پس از انتشار آلبوم های جدید خوانندگان مذکور به آثار آنها نیز خواهیم پرداخت.

***

غلامرضا صنعتگر

 

«غلامرضا صنعتگر»، خوانندۀ اهل بندرعبّاس در سال 95 آلبوم «هنوزم سرپام» را با صدای خود منتشر کرد. آلبومی ضعیف که به جز قطعات «هنوزم سرپام» و «میشه ضامنم بشی» سایر آثار نازل هستند. این دوّمین آلبوم خواننده است و وی پس از اینکه مدّعی بود وزارت ارشاد سالها به آلبومش مجوز نمی دهد آن را از طریق مرکز موسیقی حوزۀ هنری منتشر کرد. مجموعه ای که با شنیدن و بررسی آن به این نتیجه می رسیم که اگر این آلبوم منتشر نمی شد بهتر نبود. وی سال 82 نیز آلبوم بسیار ضعیف «شیک و پیک»(!) را ارائه کرده بود.

در حالی آلبوم ضعیف خواننده - حاوی قطعات اغلب من و تویی های نازل و موسیقی های سردرگم – راهی بازار شده که وی طیّ یک دهۀ اخیر قطعات غیرعاشقانه درخور اعتنایی را به خصوص در همکاری با سازمان صدا و سیما تولید و اجرا کرده بود و انتظار می رفت گزیده ای از آثار شنیدنی و خوب خود را در قالب آلبوم جمع آوری نماید نه کلام های ضعیف عاشقانه با موسیقی های ضعیف تر که عملاً هیچ حرفی برای گفتن ندارد، آلبوم جدیدش را تشکیل دهند. در ضمن اینکه مرکز موسیقی حوزۀ هنری چرا چنین مجموعۀ ضعیفی را حمایت و منتشر کرده هم جای پرسش دارد.

این خواننده در یک دهۀ اخیر با تولید آثار پذیرفتنی که به لحن و سیاق منحصربه فردی نیز تا حدودی رسیده است، مانند: «مهمان دریا»، «سینه سرخ جنوب»، «عطر نرگس»، «میهن»، «صبح بخیر ایران»، «عید»، «خونۀ عشق»، «ماه قنوت»، «قصه دریا»، «نامه بی جواب»، «میشه ضامنم بشی»، و «دفاع از شط» مقداری سطح انتظارات را از خود بالا برد ولی با انتشار آلبوم جدید کاملاً ذهنیّت پیشین رنگ باخت. به این خواننده پیشنهاد می شود اگر قصد دارد یک مجموعۀ قابل دفاع و خوب در کارنامۀ موسیقایی اش در بازار پاپ موجود باشد قطعات مذکور را در قالب یک آلبوم موسیقایی جمع آوری و منتشر نماید.

اینکه خواننده ای در همکاری با صدا و سیما و سایر مراکز فرهنگی قطعات موسیقی غیرعاشقانه و اغلب ارزشی اجرا نماید ولی در آلبومش اکثر آثار دارای مضامین من و تویی باشند این پرسش مطرح می شود که خواننده در کدام سو قرار دارد و خود واقعی اش شامل کدام جهت می شود. موضع واقعی خواننده چیست؟!

***

محمّد علی زاده

 

آلبوم «گفتم نرو» با صدای «محمّد علی زاده»، خوانندۀ اهل کرج در سال 95 منتشر شد. آلبومی به شدّت ضعیف با کلام کاملاً من و تویی سخیف و نازل و موسیقی الکترونیکی که کاملاً ریتم محور است و البتّه لحن اجرایی خواننده که به سمت نوعی فانتزی خوانی و صرفاً همراه کننده ریتم پیش می رود. این مجموعه به جز قطعه «بیمارم» دارای آثاری ضعیف و فاقد ارزش موسیقایی است.

ارائه آخرین مجموعۀ خواننده در حالی رخ داده که وی طیّ یک دهه اخیر آلبوم به آلبوم در حال نزول است و این شیب نزولی کیفی در حالی است که وی از ابتدای خوانندگی اش تک قطعات در خور اعتنایی اجرا کرده که می توانست همین آثار پراکنده را در قالب آلبومی مجزا جمع آوری و ارائه نماید تا حدّاقل در کارنامه موسیقایی اش یک آلبوم قابل قبول موجود باشد.

قطعات «خداحافظ»، «تسنیم1»، «تسنیم 2»، «حالمو زیبا کن»، «صبحی دیگر»، «زخم»، «هواتو کردم»، «حس آرامش»، «جشن رمضان»، «فکرشم نکن» و «برادر» طی یک دهۀ اخیر با صدای این خواننده منتشر شده اند و البتّه با کج سلیقگی ویژه ای جای در آلبوم های وی نداشته اند و به جای آنها آثار بسیار ضعیف جدید قرار گرفته اند.

اگر خوانندۀ مذکور قصد دارد یک آلبوم خوب در کارنامه اش باشد پیشنهاد ما را به کار خواهد گرفت و گرنه با قطعات ضعیف تازه و آلبوم های پیاپی بی ارزش هیچ خواننده ای در گذر زمان باقی نخواهد ماند.

***

مهدی کرمی

 

«مهدی کرمی»، خوانندۀ اهل شیراز در خرداد ماه سال 95 اولین آلبوم مستقلش را با عنوان «روز اوّل» منتشر کرد. وی از سال 1379 خوانندۀ صدا و سیمای مرکز فارس است و بیش از 100 اثر اجرا کرده است. آلبوم روز اوّل مجموعه ای زیر متوسط ارزیابی می شود که به جز قطعۀ «عادت»، دیگر آثار در خور اعتنا و توجّه نیستند. مجموعه ای سراسر عاشقانه با موسیقی های تکراری که این روزها زیاد شنیده می شود و هیچ حرف تازه ای برای گفتن ندارد.

اما نکتۀ عجیب اینجاست که خوانندۀ مذکور طیّ بیش از یک دهۀ اخیر تک قطعات موفّق و پذیرفتنی قابل ملاحظه ای را اجرا کرده و از این آثار حدّاقل می توان یک مجموعۀ شنیدنی و قابل توجّه را گزینش کرد. اینکه خواننده آثار خوب خود را در آلبوم قرار نداده و صرفاً با قطعات جدید ضعیف وارد بازار موسیقی شده نشان دهندۀ این است که راهبرد مناسبی را اتخاذ نکرده است.

«حسّ»، «آدما»، «بهار1»، «خودت خواستی»، «تو میایی« (فرشته ها)، «دلواپسی»، «پیش تو»، «همه چی فرق کرده»، «بیقرار»، «شب و ستاره»، «مادر»، «خوشا شیراز»، «بعد رفتنت»، «صندلی»،«بهار 2»، «آبی آسمونی»، «رنگ بارون» از جمله آثار در خور اعتنای این خواننده هستند که جایی در آلبوم وی پیدا نکردند. به این خواننده پیشنهاد می کنیم اگر قصد دارد ردّی از خود در موسیقی پاپ به جای بگذارد این آثار را در قالب یک آلبوم جمع آوری و ارائه نماید.

***

چند لحظه درنگ

 

جمع آوری آلبوم موسیقی، هنری است که بسیاری از خوانندگان فاقد آن هستند. خیلی از خوانندگان توانایی جمع آوری آلبوم موفّق و حرفه ای و در شرایط بهتر و آرمانی تر خلاقانه و درخشان را ندارند. حتی قادر نیستند یک مجموعه موسیقایی بالاتر از متوسّط تولید کنند. همچنین ساخت یک قطعۀ شاخص موسیقایی نیز کار دشواری است و اهالی موسیقی نباید دچار این تصوّر متوهمانه شوند که هر زمان که اراده کردند می توانند اثر این چنینی را به تولید برسانند. باید به آنها یاری رساند تا کمتر اشتباه کنند، قطعات موفّق شان حتماً در قالب آلبوم قرار گیرد و همچنین اگر آثار جدیدشان ضعیف است از ارائه آنها حدّاقل در قالب یک مجموعه اجتناب کنند. در ضمن اگر تعداد آثارشان به اندازه یک آلبوم نیست آثار خوب را در کنار آثار ضعیف به شکل آلبوم درنیاورند تا آن آثار موفّق هم به نوعی سوزانده شوند.

این را همیشه مدّنظر داشته باشید که یک آلبوم موسیقی باید حاوی بهترین آثار خواننده باشد نه الزاماً تازه ترین آنها و اگر خواننده ای قادر به جمع آوری مجموعه ای حرفه ای و آبرومند نیست، نباید اصرار به گردآوری آلبوم داشته باشد و صرفاً ارائه آثار به صورت تک اثر به خصوص در این سالها و با وجود فضای مجازی کفایت می کند اگر چه در این زمینه هم باید هوشمند بود چون اثری که از یک خواننده منتشر می شود در کارنامۀ هنری اش ثبت و ضبط می شود چه تک اثر و چه آلبوم. در ضمن برخی خوانندگان با تجربه باید آثار کم تر شنیده شده ای که در خور اعتنا و کاملاً حرفه ای و جذّاب هستند را سعی کنند در قالب آلبوم ماندگارتر سازند، حتّی اگر سال ها از شنیدن و ارائه آنها گذشته باشد.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

آثاری از مرکز موسیقی و سرود صدا و سیما/ به همّت شرکت سروش، به مناسبت سال نو و با صدای 13 خوانندۀ نام آشنا؛

آلبوم «بهارانه» منتشر شد

 

موسیقی 2002: روز بیست و سوّم اسفندماه و در آستانۀ سال نو، مرکز موسیقی و سرود صدا و سیما با همکاری شرکت سروش آلبوم «بهارانه» را منتشر کرد.

به گزارش موسیقی 2002، در مجموعۀ بهارانه 15 قطعۀ موسیقی با حال و هوای بهاری با صدای 13 خوانندۀ نام آشنا در ساختارهای پاپ، سنّتی و محلّی گردآوری شده است.

گفتنی است، قطعات مذکور پیش از این در مرکز موسیقی و سرود صدا و سیما تولید و همگی از رسانۀ ملّی پخش شده اند و اکنون در قالب یک مجموعه، در آستانۀ سال 1396 راهی بازار موسیقی کشور شده است.

شرکت سروش اواخر اسفندماه سال 1377 آلبوم «فصل آشنایی» را با همین رویکرد با صدای پنج خوانندۀ پاپ عرضه کرده بود.

قطعات این مجموعه عبارتند از: «پناه قلبها» علی چراغی، «عید» مهدی کرمی، «داره بارون میاد» فریدون آسرایی، «جشن پرنده ها» مجید اخشابی، «بهار و بهشت»(ایران پاک) محمّد (بهرام) نازمهر، «نسیم فروردین» حجّت اشرف زاده، «مرغ شب» محمّد حاجی عبدالحسینی، «بهار» امیرحسین بخشی، «فصل بهار» محمود جهان، «بهار» مهدی کرمی، «بهار» نادر اسماعیل زاده، «عید نوروز» محسن فیروزفام، «باز بهار اومد» علی زندوکیلی، نقّاش بهار» عبدالرسول کارگشا، «جزیره» بی کلام اثر محسن شریفیان

نکتۀ عجیب در شناسنامۀ قطعات این آلبوم نبود اسامی بیشتر تنظیم کنندگان قطعات است.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

قابل توجّه مخاطبان موسیقی 2002:

 

1. روز یکشنبه (29 اسفندماه) صرفاً در کانال موسیقی 2002 در تلگرام به نشانی iranmusic2002  فهرستی از خوانندگانی که در ویژه برنامه های سال تحویل تلویزیون در شبکه های مختلف حضور دارند، معرفی خواهند شد. همچنین در حوالی 15 فروردین ماه گزارش اختصاصی و تفصیلی ما از این ویژه برنامه ها با نگاهی موسیقایی و همچنین مروری بر قطعات موسیقی منتشر شده در نوروز 96 در اینجا منتشر خواهد شد.

2. گزارشی از 15 آلبوم جدید پاپ سال 96 و معرفی برترین های پاپ مجاز سال 95 از جمله پست های ویژه موسیقی 2002 است که تا پایان فروردین ماه منتشر خواهد شد. همچنین در نوروز یک یا دو مطلب ویژه در موسیقی 2002 به انتشار خواهد رسید.

3. در نیمۀ نخست سال 96 نقد و بررسی حدود ده آلبوم پاپ سال 95 در موسیقی 2002 منتشر خواهد شد.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

نویسنده : alireza bahmyari ; ساعت ۱٠:۱٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٥/۱٢/٢٩
comment نظرات () لینک

+ از گزارش مراسم تشییع پیکر افشین یداللهی تا درگذشت خوانندۀ جوان پاپ

گزارش تفصیلی از مراسم تشییع پیکر دکتر افشین یداللهی+ تصاویر/ روایت شاهد عینی از تصادف مرگبار افشین یداللهی/ خوانندۀ جوان پاپ درگذشت

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

گزارش تفصیلی از مراسم تشییع پیکر دکتر«افشین یداللهی»+ تصاویر؛

واپسین وداع با شاعر و ترانه سرای متفکّر